Een fel uitgedunde ploeg stond zaterdagochtend aan de opworp in Wielsbeke. Met amper zeven spelers was iedereen verzekerd van heel wat speelminuten. Die wetenschap leek bij een aantal spelers echter allerminst voor de nodige motivatie te zorgen. Dat was meteen zichtbaar in de openingsfase. Van verdedigen was nauwelijks sprake. De 1v1 verdediging liep volledig mank, boxing-out was onbestaande en Wielsbeke profiteerde keer op keer van vrijstaande backdoors. Na acht minuten stonden de bezoekers dan ook terecht tien punten in het krijt. Tijd voor een stevige donderpreek. Onder impuls van enkele alerte spelers kon Poperinge de schade nog enigszins beperken, maar met al achttien punten tegen moest het al vroeg de wet van de sterkste ondergaan. Q1: 18-13.
In Q2 waren het opnieuw enkele spelers die de ploeg op sleeptouw namen en toonden wat inzet en intensiteit betekenen. Ze zetten hun ploeggenoten op scherp en brachten de bordjes al snel opnieuw in evenwicht. Poperinge vond eindelijk zijn ritme en ook defensief begon het stilaan beter te draaien. Wielsbeke kwam nog amper tot zes punten, terwijl de bezoekers steeds meer grip op de wedstrijd kregen en optimaal profiteerden van de ommekeer. Q2: 24-36.
De coach was ondanks de voorsprong allerminst tevreden over het geleverde spel en eiste dringend beterschap in de verdediging. De omschakeling van on-ball naar off-ball defense verliep ronduit dramatisch en moest veel beter als de hoppeploeg het verschil definitief wilde maken. Helaas begon Q3 opnieuw in mineur. Defensief was Poperinge weer nergens te bespeuren: te slap, te laat en vooral teleurstellend braaf. Op sommige momenten stonden spelers zelfs te verdedigen terwijl Poperinge zelf balbezit had! Aanvallend lukte het scoren wel, maar achteraan werden opnieuw maar liefst zeventien punten weggegeven. Q3: 41-57.
Na Q3 moest een speler vertrekken voor zijn U16-wedstrijd, waardoor een andere speler opnieuw werd ingeschakeld. Dat had meteen een duidelijke impact op het spel. Defensief vond Poperinge eindelijk weer de nodige scherpte en met turnover na turnover konden de bezoekers hun favoriete wapen bovenhalen: de fastbreak. De machine kwam eindelijk op gang en Poperinge nam de wedstrijd volledig in handen. De voorsprong liep verder op, al was bij de meeste spelers intussen duidelijk te merken dat de beperkte rotatie zijn tol begon te eisen. Q4: 47-86.
Een overwinning… maar zeker geen wedstrijd om tevreden op terug te blikken. Op bepaalde momenten maakten de bezoekers zich zelfs ronduit belachelijk. Het is duidelijk dat er op training keihard gewerkt moet worden om het geleerde ook naar de wedstrijden te vertalen. Sommige spelers moeten dringend beseffen dat wat vandaag oncomfortabel aanvoelt, pas comfortabel wordt door uit de eigen comfortzone te stappen. Zonder de juiste wil, inzet en intensiteit is er geen vooruitgang en kan je als speler niet groeien. Daarnaast moet iedereen beseffen dat basketbal een teamsport is waarin iedereen zijn steentje moet bijdragen. Het kan niet de bedoeling zijn dat steeds dezelfde spelers de kar moeten trekken, de intensiteit bepalen en de ploeg telkens opnieuw over moeilijke momenten heen helpen. Iedereen heeft zijn verantwoordelijkheid, zowel aanvallend als verdedigend. Alleen als iedereen bereid is om die verantwoordelijkheid op te nemen, kan de ploeg als geheel groeien en sterker worden.
De boodschap is duidelijk en komt op het juiste moment: een stevige waarschuwing met het oog op de nakende bekermatch tegen een ploeg uit niveau 3. Daar zal Poperinge uit een ander vaatje moeten tappen. Inzet, intensiteit en collectieve verantwoordelijkheid zullen geen vrijblijvende keuzes zijn, maar absolute voorwaarden om een rol van betekenis te kunnen spelen.