De G14A trok zaterdag naar de ongeslagen leider Kortrijk Spurs. Net als Poperinge had ook Kortrijk nog geen wedstrijd verloren en de thuisploeg had bovendien al enkele monsterscores laten optekenen. Het verschil was eigenlijk al zichtbaar voor de opworp: waar Poperinge met een jonge ploeg aantrad, stonden bij Kortrijk vooral tweedejaars en enkele stevige kerels op het terrein.
Dat verschil werd meteen duidelijk in het eerste quarter. Kortrijk schoot als een speer uit de startblokken en Poperinge had duidelijk moeite om het hoge tempo te volgen. De ene fastbreak volgde na de andere en onder de ring domineerde de thuisploeg. Poperinge kwam zelf nauwelijks tot scoren en door te weinig oogcontact en slechte passing werd de bal te vaak zomaar weggegeven. Na een snelle timeout werden de belangrijkste pijnpunten nog eens duidelijk aangehaald. Na een gemiste kans moest er onmiddellijk worden omgeschakeld naar verdediging, zodat Kortrijk niet telkens opnieuw de fastbreak kon uitspelen. Het kwaad was op dat moment echter al geschied: Kortrijk had een kloof van twintig punten geslagen. Q1 eindigde op 26-8.
Maar opgeven stond duidelijk niet in het woordenboek van de Poperingse spelers. Met een compleet andere ingesteldheid kwam Poperinge op het veld. Kortrijk bleef zijn hoge tempo spelen, maar defensief zat Poperinge nu veel beter in de wedstrijd. Lange passes werden onderschept en aan de overkant werd daar meteen van geprofiteerd. Ook aanvallend kwam er meer vertrouwen: de 1-tegen-1 werd goed uitgespeeld en beetje bij beetje smolt de achterstand weg. Wat na het eerste quarter nog een uitzichtloze wedstrijd leek, was plots opnieuw helemaal open. Bij de rust stonden de bordjes op 34-30.
Na de pauze ging Poperinge zelfs helemaal door. De bezoekers namen het heft in handen en pakten voor het eerst de voorsprong. Kortrijk weigerde echter te plooien. De fysieke kracht en ervaring van de tweedejaars begonnen opnieuw hun tol te eisen bij onze jonge ploeg. Poperinge liep letterlijk te vaak achter de feiten aan en ook de boxing out liet opnieuw te wensen over. Kortrijk maakte daar dankbaar gebruik van en bouwde opnieuw een voorsprong van tien punten uit. Na drie quarters stond het 52-43.
Q4 werd een kwestie van alles of niets. Poperinge bleef vechten en ging nog één keer diep. De achterstand werd teruggebracht tot amper drie punten en plots leek een enorme stunt opnieuw binnen handbereik. Maar de tank was helaas leeg… Enkele spelers zaten helemaal door hun reserves heen en Kortrijk kon in de slotfase vooral vanop de vrijworplijn de wedstrijd over de streep trekken. Poperinge won wel nog het vierde quarter, maar de kloof uit het eerste quarter bleek uiteindelijk te groot.
Eindstand: 68-61.
Toch mogen onze spelers met opgeheven hoofd van het terrein stappen. Een achterstand van twintig punten wegwerken tegen een ongeslagen ploeg die ouder en fysiek sterker is, vraagt karakter. Poperinge bleef geloven, bleef vechten en bracht de leider uiteindelijk serieus aan het wankelen. Ook Kortrijk dat duidelijk de winnaar van deze wedstrijd was, moest na afloop toegeven dat het de jonge hoppeplukkers duidelijk had onderschat.
Een wedstrijd met een zure eindscore, maar vooral eentje waar de G14A opnieuw enorm veel uit kan meenemen. De manier waarop de ploeg na een dramatisch eerste quarter bleef knokken, was misschien wel de grootste winst van de dag.
Tot slot ook een dikke dankjewel aan het jonge scheidsrechtersduo. Ondanks hun jonge leeftijd leidden zij deze wedstrijd op een bijzonder sterke manier. Veel respect voor jongeren die zich op deze manier engageren voor onze sport.